Promover o crescimento das plantas.
Güvenilir bir organik gübre üreticisi mi arıyorsunuz?

size nasıl yardımcı olduğumuzu keşfedin!

Rosaceae familyasının üyeleri olan çilekler, dünya çapında en yaygın olarak yetiştirilen küçük meyveler arasındadır. Bu meyveler tipik olarak iki ana gruba ayrılır: kısa gün (Haziran meyveli) çilekleri ve gün-nötr (her zaman meyveli) çilekleri. Haziran ayında yetişen çilekler Mayıs'tan Haziran'a kadar çiçeklenmeye ve meyve vermeye başlar ve yoğun bir zaman dilimi içinde önemli bir hasat sağlar. Buna karşılık, gün-nötr çilekler büyüme mevsimi boyunca sürekli çiçeklenme ve meyve verme sergiler, en yüksek üretim Haziran ayında gerçekleşir ve yaz sonundan sonbahara kadar uzanan ikinci bir hasat yapılır.

Çeşit Seçimi

Çilekler iki ana türe ayrılır: kısa gün (Haziran meyveli olarak da bilinir) ve gün-nötr (her zaman meyveli olarak da bilinir). Haziran ayı çilekleri Mayıs'tan Haziran'a kadar çiçek ve meyve verir, kısa sürede büyük bir hasat sağlar. Buna karşın, gün-nötr çilekler büyüme mevsimi boyunca çiçek ve meyve üretir, Haziran ayında en yüksek üretime ulaşır ve yaz sonundan sonbahara kadar tekrar meyve verir.

Çilek Çeşitleri

Çeşitlilik Sınıflandırma Berry Boyutu Lezzet Özellikler
AC Wendy Haziran ayı Büyük Sert ve mükemmel lezzet Yaprak lekesine duyarlı; güzel renklere sahip erken sezon üreticisi; külleme ve kırmızı stele dayanıklı; çok erken çiçeklenme nedeniyle don hasarı potansiyeli
Albionlar Her zaman Orta Mükemmel lezzet; sert meyve Haziran'dan dona kadar üretir; verticillium'a dayanıklıdır; antraknoza duyarlıdır
Allstar Haziran ayı Büyük Hafif, tatlı Güçlü bitkiler ve verticillium ve kırmızı stele dayanıklı; yeni başlayanlar için harika; dondurma ve taze yemek için harika
Chandler Haziran ayı Büyük Mükemmel lezzet Yüksek tünel; ortamlar arasında tutarlı performans; meyve antraknozuna çok duyarlı; orta ila geç sezon üreticisi
Earliglow Haziran ayı Küçük/orta Tatlı lezzet Meyveler diğer tüm çeşitlerden daha erken olgunlaşır; verticillium ve kırmızı stele dayanıklıdır; konserve için iyidir

Çilek üretiminde, yetiştiriciler genellikle tohum yerine çilek bitkilerini seçerler çünkü bitkiler daha yüksek hayatta kalma oranları, daha hızlı büyüme, istikrarlı özellikler ve daha kolay yönetim sunar. Çilek bitkileri zaten iyi gelişmiş bir kök sistemine sahiptir, bu nedenle ekimden sonra hızla yerleşirler. Genellikle 30-50 gün içinde çiçeklenirler ve 60-90 gün içinde hasat edilebilirler, oysa tohum yayılımı çok daha uzun sürer.

Buna ek olarak, çilekler genellikle eşeysiz olarak çoğaltılır ve bitkilerin kullanılması, ana bitkinin üstün özelliklerinin korunmasına yardımcı olarak daha düzgün meyve boyutu, lezzet ve verim sağlar. Buna karşılık, tohumdan yetiştirilen bitkilerin kalite ve performans açısından farklılık gösterme olasılığı daha yüksektir.

Çilekler çıplak köklü bitkiler, fişli bitkiler veya olgun bitkiler olarak satın alınabilir. Çıplak köklü bitkiler uykudadır ve geldikten sonra mümkün olan en kısa sürede dikilmelidir. Dikimden önce onları serin bir yerde tutun ve köklerini yaklaşık 30 dakika suda bekletin. Plug bitkiler aktif olarak büyüyen fidelerdir ve genellikle sonbaharda temin edilebilirler. Genel olarak, çıplak köklü bitkiler erken ilkbaharda dikilirken, fişli bitkiler sonbaharda dikilir.

Toprak

Toprak çok ıslaksa çilek bitkileri ve kök sistemleri güçlü bir şekilde büyüyemez, çünkü durgun su kökleri oksijenden mahrum bırakır. Bu nedenle drenajı iyi olan bir yer seçmek çok önemlidir. Havalandırmayı ve drenajı iyileştirmek için çilekleri perlit veya kum ile değiştirilmiş toprağa ekin.

Gübreyi ekimden iki ila üç hafta önce veya ekimden en az altı hafta sonra uygulayın, toprağın organik içeriğini artırmak ve düzenli bir besin kaynağı sağlamak için bol miktarda iyi çürümüş organik madde veya kompost ekleyin. Çileklerin sürekli beslenmeye ihtiyacı vardır, ancak konsantrasyon çok yüksek olmamalıdır. Kompost, yaşlandırılmış koyun gübresi, inek gübresi ve humus hem besin sağlar hem de toprak yapısını iyileştirir, bu da onları yüksek kaliteli, yüksek verim elde etmek için hızlı etkili konsantre gübrelerden daha güvenli ve daha etkili hale getirir.

Toprak pH'ı da ekimden önce, ideal olarak sonbaharda test edilmelidir. Çilekler en iyi tam güneş ışığı alan ve pH değeri 5,8 ile 6,8 arasında olan yerlerde yetişir. Başarılı çilek üretimi için uygun gübrelerin uygulanabilmesi için toprak testi yapılması şiddetle tavsiye edilir.

İdeal Toprak ve Dikim

Dikim

Drenajı iyileştirdiği, toprak sıcaklığını artırdığı, yabani otları kontrol ettiği ve hasadı kolaylaştırdığı için yükseltilmiş yatak dikimi çilekler için idealdir. Plastik malçla kaplı (tercihen altına damla sulama sistemi yerleştirilmiş) yükseltilmiş yataklara dikim yaparken, bitkileri 8 ila 14 inç aralıklarla yerleştirin.

Yataklar kullanılmıyorsa, bitki aralığını 12 ila 24 inç, sıralar arasında 36 ila 48 inç olacak şekilde tutun. Dikim sırasında kökleri dikey olarak aşağıya doğru, taç kısmı (kökler ve yapraklar arasındaki kısım) toprak yüzeyinin biraz üzerinde veya aynı seviyede olacak şekilde yerleştirin.

Çilek Kökleri

Bitkinin sağlıklı bir şekilde büyümesini sağlamak için, bitkinin güçlü bir kök sistemi geliştirebilmesi için ilk çiçek setini ve koşucuları çıkarmalıyız. Çilekler büyüme mevsimi boyunca yeterli toprak nemine ihtiyaç duyar, ancak meyvenin lezzetini azaltacağından aşırı sulamadan kaçının. Yabani otların besin maddeleri için çileklerle rekabet etmesini önlemek ve haşere ve hastalıkları azaltmaya yardımcı olmak için haftalık olarak yabani otları temizleyin. Yabani otları kontrol etmek için malç kullanılacaksa saman tavsiye edilir. Çim kırpıntıları veya dökülen yaprakları kullanmaktan kaçının, çünkü bunlar hastalığa neden olabilir, bitkileri boğabilir veya suyun nüfuz etmesini engelleyebilir.

Kış yaklaşırken, bitkileri dondan korumak ve ilkbaharda daha erken üretimi teşvik etmek için malç veya sıra örtüleriyle örtün. Don tehlikesi geçtikten sonra -genellikle Mart ve Mayıs ayları arasında- malç veya sıra örtüleri kaldırılabilir.

Sulama

Çilekleri diktikten sonra, köklerin toprakla iyi temas etmesi için her bitkinin etrafındaki toprağı hafifçe sıkın, ardından bitkilerin hızlı bir şekilde yerleşmesine yardımcı olmak için iyice sulayın. Büyüme dönemi boyunca çilekler, genellikle haftada yaklaşık 1 inç (yaklaşık 2,5 cm) olmak üzere, orta dereceli bir yağışa eşdeğer düzenli bir su kaynağına ihtiyaç duyar. Doğal yağışları izlemek için bir yağmur ölçer kullanın ve gerektiğinde sulama ile destekleyin.

Çilek Sulama

En iyi sulama yöntemleri, suyun kök bölgesine yavaşça ilerlemesini sağlayan, suyu koruyan ve toprağın yapraklara ve meyvelere sıçramasını önleyen yağmurlama hortumları veya damla sulamadır. Çoğu toprak koşulunda haftada bir kez derinlemesine sulama yeterlidir, ancak sıcak havalarda veya kumlu topraklarda sıklığın artırılması gerekebilir. Sulama sabahın erken saatlerinde yapılmalıdır, böylece yapraklar gün boyunca kuruyabilir, gri küf ve külleme gibi hastalık riskini azaltır ve sağlıklı büyüme ve iyi meyve kalitesi sağlar.

Döllenme

Meyve verdikten sonra, çilekler vejetatif büyüme aşamasına girer ve genellikle birçok koşucu (stolon) üretmeye başlar. Haziran ayında meyve verdikten sonra, Temmuz ortasına kadar az sayıda koşucu ortaya çıkarsa, bu genellikle bitkilerin özellikle azot bakımından besin eksikliği olduğunu gösterir. Azot esas olarak yaprak ve koşucu büyümesini destekler. Azot eksik olduğunda bitkiler küçük kalır, yapraklar solgunlaşır ve yenilenme kapasitesi zayıflar.

Bu sırada bitkilere iyi çürümüş kompost, yıllanmış koyun gübresi, balık gübresi veya kan unu, Üst toprağa hafifçe karıştırın ve besinlerin kök bölgesine geçmesi için iyice sulayın. Rutom Balık Amino Asidi gibi bir balık gübresi Sıvı Çözüm Kemik, et ve deri gibi fermente edilmiş balık yan ürünlerinden yapılan 3-0.5-5 de kullanılabilir. Ancak, aşırı vejetatif büyümeyi veya kök yanmasını önlemek için gübreleme ılımlı olmalıdır.

İkinci baharda, bitkiler büyümeye devam etmeden önce, yeni yapraklar, çiçeklenme ve meyve gelişimi için besin sağlamak üzere tekrar kompost veya organik azotlu gübre uygulayın, bu da daha güçlü bitkiler, daha fazla koşucu, daha iyi meyve tutumu ve daha yüksek genel verim ve kalite ile sonuçlanır.

Yaygın Hastalıklar

Çilek yetiştiriciliği sırasında, yanlış su, gübre, havalandırma veya sıcaklık yönetimi kolayca çeşitli hastalıklara ve anormal semptomlara yol açabilir. Yaygın sorunlar çoğunlukla yapraklarda, çiçeklerde, meyvelerde ve köklerde görülür.

Gri küf Erken enfeksiyon ilk olarak gövde ucundan başlayan sert, kahverengi bir çürüklük olarak ortaya çıkabilir. Bu kahverengi çürüklük hızla grimsi mantar sporları ve miselyum tabakası ile kaplanır. Hijyeni korumak en iyi önleyici tedbirdir - hava sirkülasyonunu iyileştirmek için yabani otları kontrol edin, olgunlaşmış ve çürümüş meyveleri çıkarın ve meyve ile toprak arasındaki teması azaltmak için malç kullanın.

Enfeksiyonların çoğu çiçeklenme döneminde meydana gelir; fungisit tedavisi çiçeklerin 10% ila 90%'si çiçek açtığında uygulanmalıdır. Spesifik zamanlama hava koşullarına bağlıdır. Hava tahminlerini yakından izleyin ve tahmin edilen yağıştan önce fungisit uygulayın.
Yaprak yanıklığı Yapraklarda ve yaprak saplarında beyaz veya gri merkezli küçük, dairesel mor lekeler görülür. Hastalıklara dayanıklı çeşitler ekin.

Hastalık ve zararlılardan arındırılmış bitkiler kullanın.

Penthiopyrad, IRAC 7 (Fontelis)

Difenokonazol + Cyprodinil IRAC 3 & 9 (Inspire Super)
Toz halinde küf Çiçekler deforme olur ve solar; olgunlaşmamış meyveler sertleşir ve düzgün olgunlaşamaz; olgun meyveler yumuşak ve sulu olur. İlkbaharda yapraklar kıvrılır, yaprakların alt kısımları kırmızıya döner ve tüylü küf görülür. Quinoxyfen, IRAC 13 (Quintec)
Deri çürümesi hastalığı Yeşil meyvelerdeki enfeksiyonlar tipik olarak ten rengi veya kahverengi alanlar ya da yeşil alanları çevreleyen kahverengi kenarlar şeklinde görülür. Hastalık ilerledikçe, bu olgunlaşmamış meyveler tamamen kahverengiye dönecek ve pürüzlü, kösele gibi bir doku geliştirecektir. Olgun meyveler enfeksiyondan sonra herhangi bir renk değişikliği göstermeyebilir veya enfekte alanlar soluk, mor veya kahverengiye dönüşebilir. İyi drene edilmiş bir yer seçin veya ekimden önce drenajı iyileştirin, örneğin toprağa organik madde ekleyerek ve suyu ekim alanından uzaklaştırarak. Drenajı iyileştirmek için çilekler yükseltilmiş yataklara da ekilebilir. Saman malç kullanmak, meyvelerin toprakla ve durgun suyla temas etmesini önleyebilir. Malç aynı zamanda topraktaki sporların meyve ve çiçeklerin üzerine sıçramasını da azaltır. Damla sulama veya yağmurlama hortumları kullanarak sulayın. Sadece üstten sulama mümkünse, güneşli bir günde sabahın erken saatlerinde sulayın, böylece yapraklar sulamadan sonra mümkün olduğunca çabuk kurur.

Hasat ve Depolama

Çilek Hasadı

Çilek hasadı, optimum lezzet ve kaliteyi sağlamak için hem meyve olgunluğunun hem de hasat yöntemlerinin dikkatle değerlendirilmesini gerektirir. Çilekler klimakterik olmayan meyvelerdir, yani toplandıktan sonra olgunlaşmaya veya tatlanmaya devam etmezler, bu nedenle en iyi lezzet için yalnızca tamamen kırmızı olduklarında hasat edilmelidirler. Hasat için ideal zaman, sıcaklıkların daha düşük olduğu ve meyvenin daha sıkı ve hasara daha az duyarlı olduğu sabah erken veya akşam geç saatlerdir.

Hasat sırasında doğrudan meyvenin üzerinden çekmekten kaçının. Bunun yerine, sapı tutun ve meyvenin yaklaşık 1-2 cm üzerinden kesin veya koparın, yaralanmayı azaltmak ve raf ömrünü uzatmak için kısa bir sap bırakın. Topladıktan sonra meyveyi nazikçe tutun, üst üste yığmaktan kaçının ve hemen yıkamayın; sadece tüketmeden önce yıkayın. Olgun çilekler, genellikle her iki günde bir olmak üzere derhal hasat edilmelidir. Bu, bozulmayı ve hastalıkları azaltmaya yardımcı olurken, bitkinin çiçeklenmeye ve meyve vermeye devam etmesini teşvik eder, sonuçta genel verimi ve meyve kalitesini artırır.

Leave Your Message:
Melhorar a eficiência da utilização de fertilizantes.
kan unu Kemik yemi Kenevir Yetiştiriciliği SSS SSS'ler Sıvı Gübre Organik Gübre Deniz yosunu Deniz yosunu Özü Yosun Gübresi Toprak pH'ı Domates pH'ı
O que é ácido húmico granular?

O ácido húmico do linhito é um composto orgânico macromolecular natural amplamente presente no linhito. É um tipo de ácido húmico formado pela decomposição microbiana e processos geoquímicos a partir de restos animais e vegetais, entre outros, e que se combina e é retido no linhito durante o processo de formação. O ácido húmico existe principalmente em estados adsorvidos ou combinados e está intimamente ligado à matéria orgânica do carvão. Seu teor varia devido a fatores como a origem do linhito e o grau de carbonização, geralmente variando de 10% a 80%. A estrutura molecular do ácido húmico do linhito é relativamente complexa. É um composto macromolecular formado pela conexão de múltiplas unidades estruturais básicas, como anéis aromáticos e alicíclicos, através de cadeias de carbono ou ligações químicas. Nos anéis, também existem vários grupos funcionais, como grupos carboxila, hidroxila, carbonila, quinona e metoxila. Possui boa capacidade de troca iônica, adsorção, complexação, quelação, etc. Pode interagir com íons metálicos para formar complexos ou quelatos estáveis. Ao mesmo tempo, também possui certas propriedades coloidais e atividade superficial, podendo apresentar características como coagulação, peptização e dispersão em solução. Como aditivo fertilizante, combinado com nutrientes como nitrogênio, fósforo e potássio para produzir fertilizantes de ácido húmico, pode melhorar a taxa de utilização dos fertilizantes, promover a absorção de nutrientes pelas culturas, aumentar a resistência ao estresse hídrico e melhorar a produtividade e a qualidade dos produtos agrícolas. Também pode melhorar a estrutura do solo, aumentar a aeração, a permeabilidade e a retenção de água, promover o crescimento e a reprodução de microrganismos benéficos no solo e melhorar o ambiente ecológico do solo.