گرانول اسید هیومیک

اسید هیومیک گرانول، لیگنیت گرانول

1. افزایش پایداری خاکدانه‌ها.
2. بهبود شرایط منافذ خاک.
3. افزایش ماندگاری کود در خاک
4. بهبود حفظ آب خاک.
5. رشد گیاه را تقویت کنید.
6. افزایش مقاومت گیاه در برابر استرس.
7. بهبود راندمان مصرف کود.

اسید هیومیک گرانول چیست؟

اسید هومیک لیگنیت یک ترکیب آلی ماکرومولکولی طبیعی است که به طور گسترده در لیگنیت یافت می‌شود. این نوع اسید هومیک، از طریق تجزیه میکروبی و فرآیندهای زمین‌شیمیایی از بقایای حیوانی و گیاهی و امثال آن تشکیل شده و سپس در طول فرآیند تشکیل، با لیگنیت ترکیب و در آن حفظ می‌شود. اسید هومیک عمدتاً به صورت جاذب شده یا ترکیب‌شده وجود دارد و به طور نزدیک با ماده آلی زغال‌سنگ ترکیب شده است. محتوای آن به دلیل عواملی مانند منشأ لیگنیت و درجه زغال‌سنگ‌شدگی، به طور کلی بین ۱۰ تا ۸۰ تغییر می‌کند. ساختار مولکولی اسید هیومیک لیگنیت نسبتاً پیچیده است. این یک ترکیب ماکرومولکولی است که از اتصال چندین واحد ساختاری پایه، مانند حلقه‌های آروماتیک و حلقه‌های آلیسیکل، از طریق زنجیره‌های کربنی یا پیوندهای شیمیایی تشکیل شده است. روی این حلقه‌ها، گروه‌های عاملی مختلفی مانند گروه‌های کربوکسیل، هیدروکسیل، کربونیل، کینون و متوکسی نیز وجود دارند. این ماده دارای قابلیت تبادل یونی، جذب سطحی، کمپلکس‌سازی، کلاتاسیون و غیره خوبی است. این اسید می‌تواند با یون‌های فلزی واکنش نشان داده و کمپلکس‌ها یا کلات‌های پایداری تشکیل دهد. در عین حال، دارای خواص کلوئیدی و فعالیت سطحی خاصی نیز هست و می‌تواند ویژگی‌هایی مانند انعقاد، پپتین‌سازی و پراکندگی در محلول را از خود نشان دهد. به عنوان یک افزودنی کودی، در ترکیب با عناصر مغذی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم برای ساخت کودهای اسید هیومیک، می‌تواند نرخ استفاده از کودها را بهبود بخشد، جذب مواد مغذی توسط محصولات زراعی را ترویج دهد، مقاومت در برابر تنش محصولات زراعی را افزایش دهد و عملکرد و کیفیت محصولات کشاورزی را بهبود بخشد. همچنین می‌تواند ساختار خاک را بهبود بخشد، هوادهی، نفوذپذیری آب و نگهداری آب خاک را افزایش دهد، رشد و تکثیر میکروارگانیسم‌های مفید در خاک را ترویج کند و محیط زیست بوم‌شناختی خاک را بهبود بخشد.

تحلیل تضمینی

نیتروژن کل (N) —————————-0.33%

فسفر (P₂O₅) —————————0.2%

پتاسیم (K₂O) ——————————0.7%

منیزیم (MgO) —————————1%

بور (B) ————————————-۹۱.۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم

گوگرد (S) ————————————–0.45%

کلسیم (CaO) ——————————–6.34%

فرو (Fe) ————————————-1.96%

روی (Zn) ————————————–۱۱۷ میلی‌گرم بر کیلوگرم

منیزیم (منگنز)—————————–۲۷۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم

مس (Cu) ———————————-34.5 میلی‌گرم بر کیلوگرم

ماده آلی ——————————-21.29%

کربن (C) ———————————–12.35%

حالت فیزیکی: خاکستری یا سیاه، دانه‌های گرد ۲-۴ میلی‌متری.

دستورالعمل استفاده

کود پایه

این ماده هنگام شخم‌زنی زمین قبل از کاشت محصول استفاده می‌شود. برای محصولات پاییزی مانند گندم و جو، پس از آب شدن یخ خاک در بهار، ۱ تا ۲ هفته قبل از کاشت استفاده می‌شود. برای محصولات زمستانه مانند گندم زمستانه، پس از برداشت محصولات پاییزی و هنگام شخم عمیق خاک، استفاده می‌شود. این موضوع به حاصلخیزی خاک و نوع محصول بستگی دارد. به‌طور کلی، میزان مصرف آن حدود ۱۰ تا ۵۰ کیلوگرم در جریب فرنگی است. به‌عنوان مثال، برای کاشت سبزیجات در خاک با حاصلخیزی متوسط، میزان مصرف کود پایه گرانولی اسید هیومیک را می‌توان حدود ۳۰ کیلوگرم در جریب فرنگی کنترل کرد. اگر برای کاشت درختان میوه باشد، می‌توان آن را متناسب با سن درخت و اندازه تاج پوشش آن به‌طور مناسب افزایش داد. برای درختان میوه بالغ، می‌توان ۱ تا ۲ کیلوگرم در هر درخت مصرف کرد.

روش کاربرد: قبل از شخم‌زدن زمین، گرانول‌های اسید هومیک را به‌طور یکنواخت روی سطح خاک پخش کنید. سپس با شخم‌زدن یا شخم چرخشی آن‌ها را به درون خاک وارد کنید. عمق آن معمولاً حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر است. این کار باعث می‌شود گرانول‌های اسید هومیک به‌طور کامل با خاک مخلوط شده و نقش خود را در بهبود ساختار خاک ایفا کنند.

کاربرد پوشش سطحی

زمان استفاده: در طول دوره رشد محصولات، کوددهی رویی بر اساس مرحله رشد و نیاز غذایی آن‌ها انجام می‌شود. برای مثال، در دوره رشد پرشتاب سبزیجات و دوره گل‌دهی و میوه دادن درختان میوه، کوددهی رویی زمانی انجام می‌شود که علائم کمبود (مانند زردی برگ‌ها، رشد کند و غیره) در محصولات مشاهده شود.

میزان مصرف: مقدار کود رویی معمولاً کمتر از کود پایه است و میزان مصرف برای هر ۶۶۶ متر مربع حدود ۵ تا ۲۰ کیلوگرم است. برای مثال، برای کوددهی روی گل‌ها، میزان مصرف می‌تواند هر بار ۵–۱۰ کیلوگرم در هر مو باشد؛ برای محصولات زراعی مانند پنبه، هنگام کوددهی در مرحله گل‌دهی و مرحله غوزه، میزان مصرف می‌تواند ۱۰–۲۰ کیلوگرم در هر ۶۶۶ مترمربع باشد.

روش درخواست:

کاربرد شیار: شیارها را در دو طرف یا بین ردیف‌های گیاهان زراعی باز کنید. عمق شیار حدود ۱۰–۱۵ سانتی‌متر است. ذرات اسید هومیک را به‌طور یکنواخت در شیار پخش کرده و سپس آن را با خاک بپوشانید. این روش برای محصولاتی با فاصله ردیف‌های بزرگ‌تر مانند ذرت و پنبه مناسب است. این کار کودها را نزدیک‌تر به سیستم ریشه قرار می‌دهد و برای جذب آن‌ها توسط گیاه مفید است.

روش کاربرد: برای محصولاتی با گیاهان بزرگ‌تر مانند درختان میوه و گل‌ها، در اطراف گیاهان چاله حفر کنید. عمق چاله ۱۵–۲۰ سانتی‌متر است. ذرات اسید هومیک را در چاله‌ها قرار دهید. تعداد چاله‌های حفرشده برای هر گیاه بستگی به اندازه تاج و توزیع ریشه‌ها دارد. معمولاً ۳–۵ عدد است. سپس آن‌ها را با خاک بپوشانید. این روش می‌تواند به‌طور دقیق مواد مغذی را برای محصولات فراهم کرده و استفاده از کود را بهبود بخشد.

مزایای استفاده از اسید هیویک

بهبود ساختار خاک

افزایش پایداری خاکدانه‌ها:

اسید هومیک یک کلوئید آلی است. این اسید می‌تواند با ذرات معدنی در خاک، مانند رس و سیلت، واکنش نشان دهد. از طریق پل‌زنی کاتیونی، گروه‌های عاملی مانند کربوکسیل (-COOH) و هیدروکسیل فنولی (-OH) در اسید هومیک با کاتیون‌هایی مانند کلسیم، منیزیم و آهن در خاک ترکیب شده و ذرات خاک را به یکدیگر متصل می‌کنند تا یک ساختار توده‌ای پایدار تشکیل دهند. برای مثال، در برخی از زمین‌های کشاورزی که در آنها فشردگی خاک به دلیل استفاده طولانی‌مدت از کودهای شیمیایی ایجاد شده است، پس از افزودن اسید هومیک، تعداد توده‌های خاک به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و نفوذپذیری هوا و آب خاک به طور چشمگیری بهبود می‌یابد.

بهبود شرایط منافذ خاک:

اسید هومیک می‌تواند اندازه و توزیع خلل و فرج خاک را تنظیم کند. این اسید می‌تواند خلل‌های کوچک خاک را پر کند تا از مسدود شدن آن‌ها جلوگیری شود و در عین حال به تشکیل خلل‌های بزرگ‌تر نیز کمک می‌کند. این امر برای تبادل هوا و نفوذ آب در خاک مفید است و محیط مناسبی برای رشد ریشه‌های گیاه فراهم می‌آورد. برای مثال، افزودن اسید هومیک به خاک گلدان برای پرورش گل‌ها می‌تواند خاک را سست نگه داشته و باعث رشد بهتر ریشه‌های گل شود.

افزایش ماندگاری کود در خاک:

اسید هومیک دارای بار منفی زیادی است و می‌تواند مواد مغذی کاتیونی در خاک، مانند یون‌های آمونیوم (NH⁺)، پتاسیم (K⁺) و غیره را جذب کرده و کمپلکس‌های اسید هومیک-مغذی تشکیل دهد. این کمپلکس‌ها می‌توانند تلفات شویی مواد مغذی را کاهش داده، مواد مغذی را به آرامی در خاک آزاد کرده و دوره اثربخشی کودها را طولانی کنند. برای مثال، در پرورش سبزیجات، استفاده از اسید هیومیک می‌تواند تلفات شستشوی کود نیتروژنی را به طور قابل توجهی کاهش داده و ضریب استفاده از کود نیتروژنی را بهبود بخشد.

بهبود حفظ آب خاک:

اسید هومیک ظرفیت جذب آب بسیار بالایی دارد و می‌تواند چندین برابر وزن خود آب جذب کند. در شرایط خشکسالی، می‌تواند آب جذب‌شده را ذخیره کرده و به‌تدریج به ریشه‌های گیاه آزاد کند. در عین حال، اسید هومیک می‌تواند منحنی ویژگی آب خاک را بهبود بخشد و خاک را قادر سازد تا با نیروی مکش کمتر، آب بیشتری را حفظ کند و بدین ترتیب مقاومت خاک در برابر خشکی را افزایش دهد. برای مثال، استفاده از اسید هومیک در باغات می‌تواند ظرفیت تأمین آب درختان میوه را در فصل‌های خشک افزایش دهد.

رشد گیاه را تقویت کنید

تحریک رشد سیستم ریشه گیاه: اسید هومیک می‌تواند تقسیم و کشش سلول‌های ریشه گیاه را ترویج دهد. این اسید می‌تواند تعادل هورمون‌های گیاهی را تنظیم کند. برای مثال، می‌تواند فعالیت اکسین (IAA) را افزایش داده و رشد و تمایز ریشه‌ها را تحریک کند. مطالعات نشان داده‌اند که پس از افزودن اسید هومیک به کشت بذرچین ذرت، طول، حجم و تعداد موی ریشه‌ای ریشه‌های ذرت به طور قابل توجهی افزایش یافته است که به گیاهان کمک می‌کند تا آب و مواد مغذی را بهتر جذب کنند.

بهبود کارایی فتوسنتز گیاه: اسید هومیک می‌تواند محتوای کلروفیل در برگ‌های گیاه را افزایش دهد و فرآیندهای واکنش نوری و واکنش تاریکی فتوسنتز را تقویت کند. این اسید می‌تواند ساختار و عملکرد کلروپلاست‌ها را تنظیم کرده و انتقال الکترون‌های فتوسنتزی و تثبیت دی‌اکسید کربن را تسهیل نماید. به‌عنوان مثال، در کاشت سبزیجات در گلخانه، پس از استفاده از اسید هومیک، محتوای کلروفیل در برگ‌های سبزیجات افزایش یافته، فتوسنتز تقویت شده و در نتیجه عملکرد محصول نیز افزایش می‌یابد.

افزایش مقاومت گیاه در برابر تنش‌های محیطی

بهبود مقاومت گیاهان در برابر خشکی: علاوه بر بهبود غیرمستقیم مقاومت گیاهان در برابر خشکی از طریق افزایش ظرفیت نگهداری آب خاک که پیش‌تر ذکر شد، اسید هومیک می‌تواند مستقیماً بر روی گیاهان نیز عمل کند. این اسید می‌تواند فرآیندهای متابولیسم فیزیولوژیکی گیاهان را تنظیم کند. تحت تنش خشکی، این اسید درجه باز شدن روزنه‌های برگ گیاه را کاهش داده و تعرق را کم می‌کند و در نتیجه از دست رفتن آب جلوگیری می‌نماید. در عین حال، اسید هومیک می‌تواند گیاهان را به تولید برخی پروتئین‌ها و متابولیت‌های مقاوم به خشکی وادار کند و بدین ترتیب تحمل گیاهان به خشکی را افزایش دهد.

افزایش مقاومت گیاه در برابر سرما: در محیط با دمای پایین، اسید هومیک می‌تواند غلظت محلول‌یافته‌ها را در سلول‌های گیاهی افزایش داده، نقطه انجماد گیاهان را پایین آورده و از آسیب سلولی ناشی از یخ‌زدگی آب درون‌سلولی جلوگیری کند. علاوه بر این، این ماده می‌تواند فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان را در گیاهان افزایش داده و با از بین بردن رادیکال‌های آزاد بیش از حد تولید شده در اثر استرس دمای پایین، از یکپارچگی غشاهای سلولی گیاه محافظت کند. برای مثال، در کشت گندم زمستانه در مناطق شمالی، استفاده از اسید هومیک می‌تواند میزان خسارت یخبندان به گندم در زمستان را کاهش دهد.

افزایش مقاومت گیاهان در برابر بیماری: اسید هومیک می‌تواند گیاهان را وادار به تولید مقاومت اکتسابی سیستمیک (SAR) کرده و مکانیسم دفاعی خود گیاه را فعال سازد. این اسید می‌تواند استحکام دیواره سلولی گیاه را افزایش دهد و نفوذ پاتوژن‌ها را دشوار سازد. در عین حال، اسید هومیک می‌تواند سنتز ترکیبات مقاوم به بیماری مانند فیتوالکسان‌ها و کیتینازها را در گیاهان ترویج دهد و نقش مهاری و مقاومتی در برابر پاتوژن‌ها ایفا کند. برای مثال، در کشت خیار، اسید هومیک می‌تواند بروز بیماری‌هایی مانند سفیدک پودری خیار را کاهش دهد.

بهبود بهره‌وری استفاده از کود

اثر هم‌افزایی با کودهای شیمیایی: اسید هومیک می‌تواند کمپلکس‌های آلی-غیرآلی با کودهای شیمیایی تشکیل دهد. برای مثال، هنگام ترکیب با اوره، اسید هومیک می‌تواند نرخ هیدرولیز اوره در خاک را کاهش دهد و از هدررفت گاز آمونیاک ناشی از تجزیه سریع اوره جلوگیری کند. در عین حال، این کمپلکس می‌تواند توزیع کودهای شیمیایی در خاک را نیز بهبود بخشد و تماس و جذب کودهای شیمیایی توسط ریشه‌های گیاه را آسان‌تر کند، که در نتیجه بهره‌وری از کودهای شیمیایی را افزایش داده و میزان مصرف آن‌ها را کاهش می‌دهد.

فعال‌سازی مواد مغذی خاک: اسید هومیک دارای توانایی قوی در کمپلکس‌سازی و کلات‌سازی است و می‌تواند با مواد مغذی محلول‌ناپذیر مانند فسفر و پتاسیم در خاک واکنش نشان دهد و آن‌ها را به شکل‌های قابل جذب گیاهان تبدیل کند. برای مثال، می‌تواند کمپلکس‌های محلول با کودهای فسفاته محلول‌ناپذیر مانند فسفات کلسیم در خاک تشکیل دهد و یون‌های فسفات را برای جذب گیاه آزاد کند و بدین ترتیب اثربخشی فسفر در خاک را بهبود بخشد.